Κοινωνικοοικονομικοτεχνικά γεγονότα και ζητήματα κοινωνικοπολιτικής δράσης (Μάτι, Γένοβα)

Ήρθαν ορμητικά στο εθνικό και διεθνές προσκήνιο, με τη φωτιά στο Μάτι της Ανατολικής Αττικής και την κατάρρευση της οδογέφυρας στη Γένοβα της Ιταλίας, κοινωνικοοικονομικοτεχνικά γεγονότα και ζητήματα κοινωνικοπολιτικής δράσης, που η εξέτασή τους εκφεύγει από την κλασική (εννοώ αυτή που περιορίζεται στους τόπους εργασίας) -τούτο έχει την αιτία του στο ότι οι εκμεταλλευτικές τάξεις διεισδύουν παντού πλέον προκειμένου να βγάλουν κέρδη, υπέρογκα κέρδη.

Δεν είναι λοιπόν δυνατόν – όπως έχω υποστηρίξει και όταν ήμουν Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων την περίοδο 1975-1978 αλλά και μετά – τα γεγονότα αυτά να αντιμετωπιστούν από τις εκμεταλλευόμενες τάξεις με τις κλασικές μεθόδους του αυθεντικού λαϊκοδημοκρατικού κινήματος.

Χρειάζεται να αντιμετωπιστεί η κατάσταση με νέο πνεύμα, το οποίο εδράζεται στο πασιφανές πλέον θαρρώ γεγονός, ότι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν περιορίζεται στους τόπους εργασίας, αλλά απλώνεται όπου κοινωνική συμβίωση, με τις κάθε λογής υποδομές της, και όπου βεβαίως υποστασιοποιείται η κρατική και αυτοδιοικητική οντότητα.

Χρειάζεται πλέον σχετική εκπαίδευση το αυθεντικό λαϊκοδημοκρατικό κίνημα, με ισχυρή επιστημονική πλαισίωση και στήριξη προς τούτο -άλλως θα ακολουθεί ασθμαίνοντας τις ολοένα δυσμενέστερες εξελίξεις…

Θεώρησα υποχρέωσή μου να επαναλάβω, άλλη μια φορά, όσα από την περίοδο 1975-1978 υποστηρίζω, παίρνοντας φυσικά αφορμή από ανάλογα γεγονότα (π.χ. τις δολοφονικές πλημμύρες Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 1977 στην Αθήνα κ.ά.)

Η φιλανθρωπική αλληλεγγύη εκάστοτε και οι πρόσκαιρες διεκδικήσεις των πληγέντων δεν είναι δυνατόν, παρά τη στιγμιαία χρησιμότητά τους, να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά τα δημιουργούμενα για τις εκμεταλλευόμενες τάξεις προβλήματα, ούτε φυσικά αυτές να περιμένουν ποτέ η δική τους έλευση στην εξουσία, αλλά με το παραπάνω προτεινόμενο, να την προετοιμάζουν, με πλατειά αντίληψη και επιστημονικά τεκμηριωμένες, πολύ αναλυτικά επεξεργασμένες τοποθετήσεις επί του συγκεκριμένου, σε ένα πλήθος ζητημάτων της κοινωνικής συμβίωσης, χωρίς να περιορίζονται στα ζητήματα που προκύπτουν στους τόπους εργασίας, τα οποία φυσικά και δεν είναι μόνο τα αφορώντα στον μισθό της εργασίας…

Κώστας Π. Παντελόγλου

Αφήστε μια απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.