Δυο λόγια για την κοινωνική κατάσταση στην Αθήνα, στην Ελλάδα κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή

Μικρασιάτες πρόσφυγες εγκατεστημένοι στα θεωρεία του Δημοτικού Θεάτρου της Αθήνας (πλατεία Κοτζιά)
Μικρασιάτες πρόσφυγες εγκατεστημένοι στα θεωρεία του Δημοτικού Θεάτρου της Αθήνας (πλατεία Κοτζιά)

Μερικές σκόρπιες φράσεις από ένα κείμενο του Άλκη Ρήγου, Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου, που έχει περιληφθεί στο «Ε-Ιστορικά» (τεύχος 46, 31 Αυγούστου 2000, σελ. 32-36), το οποίο τεύχος έχει θέμα τη Μικρασιατική Καταστροφή, είναι όσα ακολουθούν:

«Ενώ κατά χιλιάδες καταφθάνουν οι πρόσφυγες, στον πολιτικό κόσμο του αντιβενιζελισμού επικρατεί πανικός. … Η έλλειψη τροφίμων και ειδικά ψωμιού εντείνει τη γενική κατακραυγή. Διαδηλώσεις συγκλονίζουν την πρωτεύουσα. … στους δρόμους της Αθήνας κάνουν την εμφάνισή τους ομάδες με πολιτικά και μάνλιχερ. Είναι οι «Ηρακλείς» του Στέμματος, οι φανατικοί εθελοντές του Κωνσταντινισμού, οι βετεράνοι των συλλόγων «επιστράτων» … Επίσης καταφθάνουν χωρικοί από τα Μεσόγεια, έτοιμοι να υπερασπιστούν τον «κουμπάρο-βασιλιά» τους. … Οι ραγδαίοι ρυθμοί αύξησης των προσφύγων, που κοπαδιαστά στεγάζονται σε εκκλησίες, σχολεία, αποθήκες, στρατώνες, θέατρα, ακόμη και στα Παλαιά Ανάκτορα, παραλύουν τα πάντα. … Ο κύριος όγκος της Στρατιάς έχει μεταφερθεί στη Χίο και στη Μυτιλήνη … φυγάδες στρατιώτες συστήνουν ένοπλες συμμορίες και λυμαίνονται ό,τι βρουν μπροστά τους.

Αφήστε μια απάντηση