Μια «ευρεία» σύσκεψη με στενούς στόχους…

aekΤην προσεχή Δευτέρα 30 Μαρτίου, η δημοτική πλειοψηφία του Δήμου Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας παίρνει την πρωτοβουλία, λέει, «στα πλαίσια της πάγιας θέσης για την κατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ στην πόλη μας και στον χώρο που ιστορικά ανήκει στο Σύλλογο […] και διοργανώνει ευρεία σύσκεψη για το θέμα αυτό».

Στην «ευρεία» σύσκεψη η δημοτική πλειοψηφία προσκαλεί την Ερασιτεχνική ΑΕΚ, την Δικέφαλος 1924 ΑΕ, την Dimand ΑΕ και το γραφείο του αναπληρωτή υπουργού ΥΠΕΚΑ (που πλέον ονομάζεται ΥΠΑΠΕΝ…). Θα πρέπει να τη συγχαρούμε για την αντιπροσωπευτική σύσκεψη που καλεί, όπου βεβαίως εκπροσωπούνται όλες οι καταπιεσμένες (και ακαταπίεστες) απόψεις της πόλης και διασφαλίζεται ο δημοκρατικός διάλογος για ένα κομβικό ζήτημα για την πορεία της, για το οποίο εδώ και 18 μήνες η «Οικογένεια της ΑΕΚ» δεν έχει καταφέρει να πει κουβέντα και να εξηγήσει τις προθέσεις της παρά τις λαϊκές της ενέργειες…

Τέρμα τ’ αστεία!

Μπορεί οι ενεργοί πολίτες που το προηγούμενο διάστημα αντιτάχθηκαν στο επιχειρηματικό σχέδιο Μελισσανίδη, παρά την υψηλή του στήριξη από τα κόμματα εξουσίας, να μην έχουν κανένα λόγο να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με αυτούς που θεωρούν ηθικούς αυτουργούς των βίαιων επιθέσεων που δέχτηκαν επανειλημμένα από το περασμένο καλοκαίρι, όμως αυτό δεν απαλλάσσει τη δημοτική πλειοψηφία από τις θεσμικές και πολιτικές ευθύνες της.

Ο Μάνος Καμπούρης έχει δίκιο σε όσα γράφει σχολιάζοντας το δελτίο τύπου του δήμου, πρέπει όμως να υπενθυμίσουμε, προς διάφορες κατευθύνσεις, και τα εξής:

Η ερασιτεχνική ΑΕΚ θα μπορούσε να έχει χτίσει γήπεδο στον ιστορικό χώρο των «Νίκος Γκούμας» και «Γεώργιος Μόσχος» χωρίς να χρειάζεται ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις, όπως αυτές των νόμων 3044/02 και 3207/03, που κρίθηκαν αντισυνταγματικοί από το Συμβούλιο της Επικρατείας ή του νόμου 4277/14 για τον οποίο αναμένουμε σύντομα την ετυμηγορία του ανώτατου δικαστηρίου. Θα μπορούσε να έχει χτίσει ένα γήπεδο στα πλαίσια των υπαρχουσών πολεοδομικών ρυθμίσεων και οικοδομικών κανονισμών, χωρίς κωλύματα κανενός είδους, χωρίς προσφυγές κατοίκων και χωρίς τόσα χαμένα χρόνια, αν δεχόταν τους όρους κάτω απ’ τους οποίους της είχε παλαιόθεν παραχωρηθεί ο «ιστορικός χώρος»: αν έκανε ένα σχέδιο που να χωράει σ’ αυτόν, αν σεβόταν τον προστατευόμενο προσφυγικό συνοικισμό, αν δεν επιδίωκε την αλλαγή του χαρακτήρα της περιοχής γενικότερα και αν χρηματοδοτούσε μόνη της το έργο. Καμιά απ’ αυτές τις προϋποθέσεις δεν καλύπτεται από το σχέδιο Μελισσανίδη και την «Αγιά Σοφιά», κι αυτό έχει μια εξήγηση.

Για λόγους που σχετίζονται πρωτίστως με τα οικονομικά συμφέροντα αυτού που θα κατασκευάσει και/ή θα έχει τη διαχείριση του γηπέδου, και δευτερευόντως με την αγωνιστική παρουσία της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ (αν έχουν καμιά σχέση μ’ αυτήν) ή με την ευρύτερη λειτουργική χρησιμότητα των αθλητικών εγκαταστάσεων, η λύση που προκρίθηκε από τις κατά καιρούς διοικήσεις ήταν να επιδιωχθεί η επέκταση του παραχωρημένου χώρου εις βάρος του Άλσους και η ανέγερση ενός γηπέδου άνω των 30.000 θέσεων, με σημαντικές εμπορικές χρήσεις.

Μέχρι σήμερα, οι οργανωμένες αντιδράσεις των κατοίκων και του δήμου (μ’ αυτή τη σειρά) έσωσαν το Άλσος και οδήγησαν ορισμένους έξω από την «Οικογένεια», που γρήγορα ξεχνά. Ένας απ’ τους «εξοστρακισθέντες», ο άλλοτε αντιπρόεδρος της ΠΑΕ ΑΕΚ Νίκος Κούλης, είχε πει μερικές ενδιαφέρουσες κι ειλικρινείς κουβέντες όταν εκδόθηκε η απόφαση του ΣτΕ που έκρινε αντισυνταγματικές τις ρυθμίσεις των Ν. 3044/02 και 3207/03: «Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα από νομικής άποψης. Στη Νέα Φιλαδέλφεια μπορεί να γίνει μοναχά ένα γήπεδο 25.000 θέσεων ίσως και λιγότερων. Είναι αντικειμενικοί οι λόγοι. Για μεγαλύτερο απαιτούνται περισσότερα από τα 25 (sic) στρέμματα που υπάρχουν […] Στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν θα ήταν εφικτό [ένα μεγαλύτερο γήπεδο]. Θα έπρεπε κάποιος να αναλάβει το 90% του κόστους και να βρεθούν κι άλλοι ώστε να συνδράμουν αφού οι εμπορικοί χώροι θα ήταν λίγοι. [Ο λόγος που σχεδιάζουμε την ανέγερση νέου γηπέδου στον ΟΔΔΥ είναι ότι] οι εμπορικοί χώροι θα είναι τέτοιοι ώστε όποιος το φτιάξει και το εκμεταλλευτεί, θα δίνει στην ομάδα ένα σημαντικό ποσό, λίγο-πολύ ως αντιπαροχή που θα αποτελέσει ένα μεγάλο έσοδο και προίκα για την ομάδα ακόμα και όταν δεν θα είναι στην ΑΕΚ ο Νοτιάς, ο Νικολαϊδης, ο Κανελλόπουλος, ο Κούλης».

Οι προϋποθέσεις που πριν 7 χρόνια περιέγραφε ο Νίκος Κούλης δεν υπάρχουν ούτε σήμερα: Τα στρέμματα παραμένουν 26,6, η χρηματοδότηση είναι σε μεγάλο βαθμό δημόσια και βέβαια απαιτείται η ειδική νομική μεταχείριση της «Οικογένειας της ΑΕΚ», έτσι ώστε να υπάρξει περιθώριο κερδοφορίας απ’ αυτό το ανενεργό κι εν πολλοίς εγκαταλελειμμένο οικόπεδο για τους κτηματομεσιτικούς ή κατασκευαστικούς παίκτες που εμπλέκονται – ορισμένοι εξ αυτών έχουν αποδειχθεί αρκετά καπάτσοι, σε ανάλογες επενδύσεις, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του γηπέδου της Λάρισας, κι ίσως είναι αυτός ο λόγος που θα παραβρεθούν στο ραντεβού της Δευτέρας…

Η δημοτική πλειοψηφία έχει εδώ και λίγες βδομάδες ξεκαθαρίσει τις νέες προθέσεις της γύρω απ’ το γήπεδο, με το επιχειρησιακό πρόγραμμα 2014-19, όπου περιλαμβάνεται ως κύρια προτεραιότητα η «προώθηση της κατασκευής νέου γηπέδου για την ΑΕΚ, προδιαγραφών UEFA με εξασφάλιση της ακεραιότητας και του δασικού χαρακτήρα του Άλσους και της εύρυθμης λειτουργίας της πόλης». Τι να σημαίνει, άραγε η «εξασφάλιση» της περιβαλλοντικής και της κοινωνικής συνθήκης ομαλής εξέλιξης της καθημερινότητας όταν μοναδικός συνομιλητής της δημοτικής πλειοψηφίας στο επίμαχο ζήτημα είναι ο φορέας που επιδιώκει το αντίθετο;

Η «οικογένεια της ΑΕΚ» (αυτοί που κάνουν μπίζνες στο όνομα της αθλητικής ιδέας και πίσω από την πλάτη του πολυπληθούς φίλαθλου κοινού της ΑΕΚ, δηλαδή) επιδιώκει, για διάφορους λόγους, ειδική μεταχείριση από την Πολιτεία. Ποιο λόγο έχει να της την προσφέρει ο Δήμος Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας και η «Δύναμη Πολιτών», η δημοτική του πλειοψηφία, η οποία εξελέγη με τον τρόπο που εξελέγη κάτω από τις συνθήκες του περασμένου Μάη;

Η παράλληλη ανακοίνωση περί απόσυρσης της έφεσης του Δήμου κατά της απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου που έκρινε αυθαίρετα και κατεδαφιστέα τα εντός άλσους κτίρια ενισχύει την αβεβαιότητα: Η δημοτική πλειοψηφία προσπαθεί να ικανοποιήσει όλα τα ακροατήρια, ανάλογα με την περίσταση. Έρχεται όμως ο καιρός που πρέπει κανείς να πει σε ποια όχθη του ποταμού στέκεται. Λίγοι πρέπει ν’ απορούν ακόμη για το πώς στέκεται ο Άρης Βασιλόπουλος – ακόμη και εντός της παράταξής του, που κρατά αδικαιολόγητη σιωπή σε κρίσιμες για την πόλη στιγμές…

π.

1 Comment

  • Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΙΚΗΣΕ, ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΤΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΚΕΡΔΙΣΕ.
    ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ!

Αφήστε μια απάντηση