Μ’ αφορμή μια έκδοση της «Αυγής» για τις Δημοτικές Εκλογές του ’50 και του ’60

Την Κυριακή 11 Μαΐου 2014, την τελευταία Κυριακή προ του πρώτου γύρου των Δημοτικών Εκλογών του Μαΐου 2014, η «Αυγή» πρόσφερε στους αναγνώστες της την έκδοση με τίτλο: «Δημοτικές εκλογές στην μετεμφυλιακή Ελλάδα (1951-1964). Η Αριστερά στο προσκήνιο», με την συνεργασία των ΑΣΚΙ και επιμέλεια του Καθηγητή Ηλία Νικολακόπουλου.

Περιλαμβάνει η έκδοση αυτή, σε 100 περίπου σελίδες, κείμενα της Κατερίνας Δέδε, της Δήμητρας Σαμίου, του Δημοσθένη Δώδου, του Σπύρου Ζηνιάτη, του Χρήστου Λούκου και του Ηλία Νικολακόπουλου.

Το κείμενο της ιστορικού Κατερίνας Δέδε αναφέρεται στην στρατηγική της ΕΠΕΚ σε σχέση με τις Δημοτικές Εκλογές της 15ης Απριλίου 1951, ενώ το κείμενο της ιστορικού Δήμητρας Σαμίου αναφέρεται στην συμμετοχή των γυναικών σ’ αυτές τις Εκλογές.

Το κείμενο του Καθηγητή Δημοσθένη Δώδου αναφέρεται στις Δημοτικές Εκλογές της 21ης και 28ης Νοεμβρίου 1954 στον Δήμο Θεσσαλονίκης και εκείνο του Σπύρου Ζηνιάτη στην πρώτη γυναίκα Δήμαρχο στην Ελλάδα.

Μαρτυρία του Δήμαρχου Μυτιλήνης Απόστολου Αποστόλου αναφέρεται στις Δημοτικές Εκλογές της 5ης Απριλίου 1959 (πρόκειται για απόσπασμα από το βιβλίο του «Μνήμες»), ενώ ένα γράμμα του Μερκούρη Κυρατσού στον Στέλιο Αλλαμανή αναφέρεται στις ίδιες Εκλογές για την Κοζάνη.

Για όλες αυτές τις Δημοτικές Εκλογές αλλά και για εκείνες της 5ης Ιουλίου 1964 υπάρχουν αναφορές στο πολιτικό πλαίσιό τους και στα εκλογικά αποτελέσματά τους του Καθηγητή Ηλία Νικολακόπουλου, βασισμένες στο βιβλίο του «Η καχεκτική δημοκρατία. Κόμματα και εκλογές 1946-1967» και σε ένα άρθρο του δημοσιευμένο στο «Αρχειοτάξιο» για τις Δημοτικές Εκλογές 1964.

Τα κείμενα της έκδοσης αυτής της «Αυγής» συμπληρώνουν ένα απόσπασμα έκθεσης του Μιλτιάδη Πορφυρογένη προς την ηγεσία του ΚΚΕ για τις Δημοτικές και Κοινοτικές Εκλογές της 21ης και 28ης Νοεμβρίου 1954 και ένα κείμενο του Χρήστου Λούκου με τίτλο: «Πολιτικές και ιδεολογικές συγκρούσεις στην μετακατοχική Σύρο: Ο Δήμαρχος Ερμούπολης Επαμεινώνδας Παππαδάμ», συντομευμένη εκδοχή ευρύτερου κειμένου του δημοσιευμένου στο περιοδικό «Μνήμων».

Προσθέτω ακόμη πως την έκδοση προλογίζει ο Καθηγητής και Αντιπρόεδρος των ΑΣΚΙ Ηλίας Νικολακόπουλος.

Τι θα είχα να παρατηρήσω γι’ αυτή την έκδοση;

Πρόκειται για μια έκδοση με κείμενα λίγων μελών της επιστημονικής κοινότητος, για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση τόσο αγαπητή στους ανθρώπους των ΑΣΚΙ, μια έκδοση απ’ τα πάνω και από απόσταση – μια έκδοση χωρίς την αυτοδιοικητική ψυχή της (που την απαιτούσε άλλωστε το θέμα της).

Και ποια είναι αυτή η ψυχή; Μα το αυτοδιοικητικό πρόγραμμα και η εφαρμογή του, τα λόγια και τα έργα των ανθρώπων που εκτίθενταν ως υποψήφιοι στις δημοτικές εκλογές τα χρόνια του ’50 και του ’60 – και η κοινωνικοπολιτική τους υπόσταση φυσικά στην διαδρομή του βίου τους, με ιδιαίτερα τονισμένη την ηθικοπνευματική πλευρά.

Δεν υπήρξε στην Ελλάδα «λαός των ηττημένων» μετά τον εμφύλιο, υπήρξε «λαός μη εισακουσθέντων» τα μεταπολεμικά χρόνια του ’40 από τους τα πρώτα φέροντες στο ΚΚΕ – και αυτός ο «λαός των μη εισακουσθέντων» μαζί και τα παιδιά τους, οι νέοι του ’50 και του ’60 έφτιαξαν το Εδαΐτικο θαύμα, μαζί και το αυτοδιοικητικό εκείνων των χρόνων, παρά τις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες που είχαν διαμορφώσει και συνέχιζαν να διαμορφώνουν με την όλη τους δραστηριότητα, κρατική και παρακρατική, η παράταξη των «νικητών» της εμφύλιας σύρραξης, αλλά και οι ηττημένοι αυτής, εκτός Ελλάδος ευρισκόμενοι ή εντός Ελάδος προς επηρεασμόν των εξελίξεων λανθασμένα ενεργούντες.

Υπάρχει υλικό αυτοδιοικητικό εκείνων των χρόνων, μαζί και άλλων φυσικά περιόδων. Έχω κάνει προσπάθειες να έρθει τούτο στο φως, για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι. Και πρόσφατα καταχώρησα στον «Κόσμο της Ν. Φιλαδέλφειας», σχετικά, και θα καταχωρήσω και άλλα – όμως ας μου επιτραπεί να σημειώσω: οι επί δεκαετίες προσπάθειές μου για τα αυτοδιοικητικά ζητήματα δεν συναντούν καν την καταγραφή της «Αυγής» και του «Αρχειοταξίου», αλλά και της «Εποχής», οι με το σταγονόμετρο καταγραφές στον «Ριζοσπάστη» του Θανάση Καρτερού έχουν σταματήσει εδώ και 25 χρόνια…

Δεν θα ήθελα στο γραφτό μου αυτό να επεκταθώ στην στάση των διδασκόντων στα Ανώτατα και Ανώτερα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, στην στάση των Δήμων και των Δημοτικών Βιβλιοθηκών, στην στάση των πολιτικών κομμάτων, άλλων εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, ιστολογίων, κλπ. κλπ., που επικαλούνται την Αριστερά ή την Αυτοδιοίκηση. Ας είναι…

Εμείς, παρά ταύτα, επί των επάλξεων και συνεχίζουμε!

Διότι πιστεύουμε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ως στήριγμα της εθνικής και τοπικής ζωής και της εν αυταίς δημοκρατίας. Διότι πιστεύουμε πως η Τοπική Αυτοδιοίκηση πολλά χρήσιμα μπορεί να προσφέρει – υπηρετούμενη βεβαίως από νουνεχείς και ενάρετους – και στο δύσκολο παρόν και μέλλον της πορείας της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και της επιδίωξης της Παγκόσμιας διακυβέρνησης, όπως πρόσφερε και στους δύσκολους καιρούς του μακραίωνος παρελθόντος (Ρωμαιοκρατία, Τουρκοκρατία, Γερμανική Κατοχή)!

Κώστας Π. Παντελόγλου

Αφήστε μια απάντηση