Με αφορμή μια φράση από την απάντηση της «Ανταρσυα» στην πρόταση του «Συριζα» για συνεργασία στις Δημοτικές Εκλογές

Στην απάντηση της «Ανταρσυα» στην πρόταση του «Συριζα» για συνεργασία στις Δημοτικές Εκλογές υπάρχει μια φράση που τράβηξε την προσοχή μου: «Η αντίληψη που θέλει τους Δήμους – σημειώνει η «Ανταρσυα» – «μετερίζι» προς όφελος του λαού έχει προ πολλού πάψει να ισχύει».

Ο Δήμαρχος Νέας Ιωνίας Γιάννης Δομνάκης
Ο Δήμαρχος Νέας Ιωνίας Γιάννης Δομνάκης

Δεν γνωρίζω τι ξέρει ο συντάκτης της απάντησης της «Ανταρσυα» στην πρόταση του «Συριζα» όσον αφορά το παρελθόν, αλλά η αντίληψη αυτή που είχαν οι πολλοί είχε προκύψει από δυο αιτίες – η μια ήταν αντικειμενική· ο Δήμος και η Κοινότητα, πριν τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη», ήταν πιο κοντά στους Έλληνες και τις Ελληνίδες απ’ όσο το υπόλοιπο Κράτος. Και τώρα είναι, πλην όμως έχει υπάρξει πια αισθητή στους πολλούς απομάκρυνση, άλλωστε μειώθηκαν δραματικά και οι εκλεγμένοι…

Η δεύτερη αιτία είχε σχέση με τον υποκειμενικό παράγοντα· αυτοί που αναδεικνύονταν για την διοίκηση των Δήμων και Κοινοτήτων ήταν λιγότερο εξαρτημένοι από το κεντρικό Κράτος ως πρόσωπα, πολλοί δε μετείχαν του δημοκρατικού, του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας, στο οποίο ανήκε η τιμή της ανάδειξης της Αυτοδιοίκησης ως θεμελιώδους θεσμού του Δημοσίου Βίου των Ελλήνων στην Ελεύθερη Ελλάδα τον καιρό της Γερμανικής Κατοχής, γεγονός άλλωστε που έδινε συνέχεια σε αιώνων πραγματικότητες της Ελληνικής ιστορίας. Η πλατειά ενιαιομετωπική θεώρηση και πρακτική του δημοκρατικού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 συνέβαλε και αυτή στην εμπέδωση της αντίληψης για την οποία κάνουμε λόγο.

Η αντίληψη αυτή βέβαια στα μεταπολιτευτικά χρόνια που η κοινωνικοπολιτική πορεία χαρακτηρίζεται από αρνητικό πρόσημο έχει αποδυναμωθεί, δεν έχει όμως εκλείψει – η αποδυνάμωσή της δε είναι ευθέως ανάλογη με την χειροτέρευση της κατάστασης του δημοκρατικού, του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος της Ελλάδας.

Ως προς το ποια ήταν η κατάσταση στην Ελλάδα όσον αφορά τους Δήμους και τις Κοινότητες, από της Ανεξαρτησίας (1830) ακόμη, και πώς την αντιπάλευε το δημοκρατικό, αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, μας έχει αφήσει μαρτυρία πολύτιμη και ο Δήμαρχος της Νέας Ιωνίας Γιάννης Δομνάκης – είναι του έτους 1966, ας την διαβάσουμε:

«Δεν είναι καθόλου υπερβολή να πούμε ότι σήμερα στην Χώρα μας δεν υπάρχει Τοπική Αυτοδιοίκησις, όπως δεν υπάρχει και γενικώτερα Αυτοδιοίκησις. Υπάρχει απλώς ένας συνεχής αγών των Δημοτικών Αρχόντων προς την Κυβέρνησι να δημιουργήσουν Αυτοδιοίκησι και ένας επίσης συνεχής αντίρροπος αγών του Κράτους να απορροφήση και να υποκαταστήση την Αυτοδιοίκησι και να την μεταβάλη σε μια τελείως εξαρτημένη από το Κράτος υπηρεσία τοπικής αρμοδιότητος, που διαδραματίζει ένα ρόλο ανάλογο με κείνον που διαδραματίζουν σήμερα τα περιφερειακά υποκαταστήματα του Υπουργείου Εργασίας ή του Υπουργείου Προνοίας. Η Κρατική γραφειοκρατία ανίκανη να συλλάβη την τεραστίαν αξίαν του θεσμού της Αυτοδιοικήσεως, και την συμβολή της στην ανάπτυξη κάθε προοδευτικής και δημοκρατικής Χώρας πολλάκις μάχεται την Τοπική Αυτοδιοίκησι. Και αυτό γιατί Αυτοδιοίκησις σημαίνει ουσιαστική Δημοκρατία ή όπως παραστατικώτατα γράφει ο Καθηγητής και Σύμβουλος Επικρατείας κ. Δημήτριος Κ. Ψαρός «Δημοκρατία σημαίνει προ παντός Αυτοδιοίκησις» (βλ. Δήμος Νέας Ιωνίας, Απολογισμός της διετίας της Νέας Δημοτικής Αρχής 1964-1966 / Μήνυμα του Δημάρχου Ιωάννη Δομνάκη προς τον Λαόν της Νέας Ιωνίας, Σελ. 2).

 

Αφήστε μια απάντηση